Kilka słów zanim zaczniemy. Nie spiesz się z wyrzucaniem zepsutych lub po prostu starych pralek; możesz je ponownie wykorzystać, na przykład samodzielnie budując prostą tokarkę.
„Domowa” tokarka do drewna jest zbudowana z silnika pralki. Jej konstrukcja jest niezwykle uproszczona, więc nie może wykonywać wszystkich funkcji drogiej tokarki, ale podstawowe zadania wykonuje znakomicie.
Jakie typy silników stosuje się w pralkach?
Aby zbudować domową tokarkę, potrzebny będzie silnik ze starej pralki. Najpierw warto zrozumieć, jakie są rodzaje silników.
Asynchroniczne – występują w wersji dwu- lub trójfazowej. Silniki dwufazowe często spotyka się w starszych pralkach produkowanych w Związku Radzieckim. Silniki trójfazowe można znaleźć w nowszych modelach.
Silnik szczotkowy to mały silnik, który działa na prąd stały lub przemienny. Jego zaletą jest płynna regulacja prędkości. Wadą są szczotki, które szybko się zużywają, ale można je łatwo wymienić.
Nowoczesne silniki z napędem bezpośrednim można obecnie spotkać w większości pralek automatycznych, głównie tych produkowanych w Korei.
Tokarka składa się z trzech części: silnika, podpórki narzędzia, wrzeciennika i konika.
Bliższe dane
Materiały i sprzęt do wykonania domowej tokarki
Będziesz więc potrzebować:
– Wystarczający jest silnik o mocy 400W i 3000 obr./min.
– Deski pod podstawę maszyny
– Nakrętki i śruby, łożyska.
- Narożnik
Lista narzędzi:
- Wiertarka.
- Bułgarski.
- Maszyna spawalnicza.
– Marker, miarka, linijka.
Instrukcje tworzenia maszyny
Przyjrzyjmy się szczegółowo, jak wytwarzać poszczególne części i jak składać maszynę.
Pierwszy krok. Główka.
Parametry pracy maszyny zależą od tego elementu, dlatego wrzeciennik musi być niezawodny. Rama o wymiarach 300 x 265 mm jest wykonana z kanału o średnicy 140 mm, a cała konstrukcja musi być zespawana pod kątem 90 stopni. Obudowa łożyska jest nacinana na krótszym boku. Następnie obudowa jest montowana przez te otwory na uszczelce paronitowej i zabezpieczana śrubami. Najlepiej usunąć uszczelkę i zamiast niej zamontować łożysko oporowe.
Przygotowanie osobne: Do paska należy wykonać koło pasowe o średnicy 70 mm oraz wał, ale wcześniej należy przygotować na nim miejsca na łożyska.
Zamontuj wspornik silnika pralki w kanale. Przesuń silnik wzdłuż uchwytu, napinając pasek wielorowkowy. Zamontuj również tył silnika w kanale.
Krok drugi. Konik.
Główny element umożliwiający zamocowanie drewnianego przedmiotu obrabianego do wrzeciennika. Jakość tego elementu decyduje o wydajności samej tokarki, a długość elementu przedłużającego decyduje o rozmiarze gotowych detali.
Używając czterech metalowych pasków, połącz dwa kanały o szerokości 140 mm. Przyspawaj dwie przegrody do spodu obudowy. Przyspawaj jedną tuleję do przegród, a drugą przymocuj dwoma śrubami. Tuleje mają wymiary 14 x 20 mm. Wykonaj wałek dla tulei o następujących wymiarach: średnica 20 mm, 14 mm na krawędziach i przesunięcie o 2 mm w środku. Wał musi mieć możliwość podnoszenia się i opadania podczas obrotu; sprawdź to podczas montażu. Idealnie, powinna być 4 mm szczelina u góry i u dołu, aby umożliwić zaciskanie i opuszczanie wrzeciennika. Przyspawaj dwa kawałki rury (o długości 30-20 mm i średnicy 21-23 mm) do łbów śrub M12. Użyj drutu o grubości 3-4 mm, aby przyspawać obie rury razem. Zrób uchwyt na końcu wałka, który wystaje z tulei.
Zmontowane urządzenie powinno wyglądać następująco:
Płyty należy dokręcić śrubami, aby przymocować je do podpory. Ta konstrukcja, z uchwytem regulującym wymiary, pozwala na szybki wybór ustawień maszyny do obróbki różnych części.
Uwaga: Podczas wszelkich prac należy pamiętać o zachowaniu środków ostrożności.
Krok trzeci. Pióro z obrotowym środkiem.
Piła wykonana jest z kwadratowej rury o wymiarach 30 x 30 mm. Wyfrezuj powierzchnie do wymiarów 29 x 29 mm. Zabezpiecz rurę na jednym końcu nakrętką M12 i prętem kontrującym o długości 12 mm. Dodaj trzy proste łożyska do pręta i wciśnij je na miejsce. Teraz musimy wykonać obudowę z tej samej rury o wymiarach 29 x 29 mm. Zamknij jeden koniec tej rury szczelnie i przyspawaj nakrętkę z oczkiem do drugiego końca, w przekroju, tak aby można było zabezpieczyć pinolę śrubą. Przygotuj śrubę; nałóż gwint M12 na jeden koniec i gwint M8 na drugi. Nakręć koło zamachowe na ten koniec i zabezpiecz je nakrętką o tym samym rozmiarze. Połącz pinolę i konik za pomocą dwóch kawałków kątownika, przyspawając je do siebie. To kwestia regulacji; konieczne jest, aby osie obrotu pokrywały się: centralny koniek i przednia oś wrzeciona.
Krok czwarty. Podręcznik.
Uwaga: Jakość wykonania tej części decyduje o tym, jak wygodna i bezpieczna będzie obsługa Twojej maszyny.
W tym celu należy wykonać zacisk mimośrodowy, dzięki czemu podpórka narzędzia będzie mogła być swobodnie regulowana i pewnie zamocowana.
Bierzemy pręt armatury i wykonujemy dwie tuleje o średnicy 26 mm z kołnierzami. Wiercimy otwory o średnicy 14 mm i 10 mm wewnątrz tulei, przesunięte o 2 mm od środka. Aby zamocować tuleje, wiercimy otwory gwintowane na większym końcu. Do korpusu pręta bierzemy nieco większy kawałek rury i przyspawamy do niego pręt z gwintem M12. Do montażu używamy kanału o wymiarach 80 mm na 40 mm. Wewnątrz przyspawamy dwie przegrody z otworami, a w te otwory przyspawamy tuleje o długości 19 mm i średnicy 26,5 mm. Aby pręt mógł się swobodnie obracać, konstrukcja musi mieć pewien luz.
Aby zabezpieczyć pręt, do podpórki narzędzia przyspawany jest kawałek rury. Rura jest przycinana z obu końców, a następnie przyspawana jest tulejka i nakrętka. W ten sposób, obracając śrubę, podnosi się podpórkę narzędzia.
Urządzenie rozruchowe wykonuje się za pomocą silnika samochodowego i podłącza.
Krok piąty. Test.
Posłowie
Zbudowałeś więc własną tokarkę do drewna, pozostało ci tylko ją przetestować, a może nawet zechcesz ją jakoś udoskonalić.
